het ging zo......
ik wilde graag een hondje al toe ik thuis woonde.
mijn ouders vonden dat maar niks al die verplichtingen.
zoals je op vakantie wilt of een hele dag wegblijven zit er dan niet meer bij
mijn ouders zeiden daarom neem maar een hond als je op je zelf woont.
ze hadden nooit gedacht dat ik dat zou doen.
15 maart 2005
kregen we sleutel van ons huisje.
toen we er eenmaal in zaten wilde ik natuurlijk een hondje
mijn vriend zag dat niet zo zitten (hij heeft altijd honden gehad)
een jaar later vroeg ik aan een goede vriend van ons of hij eens wilde gaan praten
met albert om zo hem over te halen want wij hadden al zat onenigheid gehad over het onderwerp hond...!!!
uiteindelijk met een paasdart toernooi.
zag albert toch wel in dat ik het zou graag wil en zoveel voor hem doe dat hij eigelijk niet meer kon weigeren dat er een hondje zou komen.
gelijk heel internet afgespeurd maar ik had gino al zien staan.
afspraak gemaakt en er naar toe.
daar zat hij dan met ze twee broertjes.
ik zag hem meteen hij sprong en speelde leuk was heel erg opgewekt .
die andere zaten maar heel stil in een hoekje.
afgerekend te hebben zijn we weer met de auto naar huis gegaan ik had iets
van me zelf mee genomen dat hij gelijk aan de geur kon wennen.
in een handdoek gewikkelt dat hij een dutje kon doen in de auto want
we moesten nog wel even.
uiteindelijk op de terug weg zei ik tegen mijn vriend wat wordt de naam...?
mijn vriend die in eerste geen hondje wilde zei meteen gino vind
ik wel een hele leuke naam voor hem.
zo is hij aan zijn naam gekomen zo super lief klein hondje die op de helft mijn hand paste kreeg zo'n stoere naam van mijn vriend mijn dag kon niet meer stuk.
eenmaal thuis aangekomen lieten we gino rondsnuffelen.
hij wist niet wat hem overkwam raar huis zal hij wel gedacht hebben.
de eerste 2 nachten waren slopend.hij beelf maar piepen
en wilde niet bij ons vandaan.
hij begon steeds slechter te eten en te drinken.
heb ik een hondje weet ik niet wat ik moet doen.
dierenarts gebeld gelijk er naar toe was hij meer dood dan levend.
bleek dat hij bijna was uitgedroogd 4 spuiten gehad
echt zo ziellig maar het moest anders zou hij dood gaan.
weer naar huis iedere dag moest ik hem wel 100x wegen
om te kijken of hij iets is aan gekomen.
toen we hem kregen woog hij maar 700 gram.
uiteindelijk is hij er goed boven op gekomen maar het weinig gescheeld.
nu is het een spetter van een hond.
de conclusie.....
het bleek dat gino helemaal niet uit het nest kwam waar we hem vandaan haalde.
maar heel vroeg bij zijn moeder is weg gehaald en daarom zo ziek was omdat hij helemaal geen weerstand had.
ik heb de mensen eigenlijk nooit meer op gezocht.
ik dacht je schiet er niks mee op je krijgt alleen maar ruzie.
hij is nu super gezond heeft het helemaal naar ze zin en de dierenarts is trots op hem dat hij nu zo groot is geworden (13 centimer hoog)
